Εκδ. ΑΓΡΑ

Ο κύριος Ρασίν ξυπνάει μια μέρα και βρίσκει την πολύτιμη αχλαδιά του λεηλατημένη, χωρίς ούτε έναν απ' όλους τους πολυβραβευμένους καρπούς της. Όταν ανακαλύπτει ότι ο ένοχος είναι ένα θηρίο με αστεία εμφάνιση, ο θυμός του δίνει τη θέση του στην περιέργεια, και οι δυο τους γίνονται φίλοι.
Αλλά το θηρίο δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται, και τελικά διαλύεται -κυριολεκτικά- για να αποδειχθεί ότι εκείνο που κρύβεται μέσα σε κουβέρτες και κουρέλια δεν είναι καθόλου θηρίο...
Ένα πρωτότυπο, γλυκό και αστείο βιβλίο για τη φιλία, τη διαφορετικότητα, τη ματαιότητα της φήμης και της κοινωνικής προβολής, για τη χαρά της ανακάλυψης και του παιχνιδιού, από τον πολυβραβευμένο Αλσατό συγγραφέα κατ εικονογράφο Τόμι Ούνγκερερ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Αυτό το κλασικό παιδικό βιβλίο της δεκαετίας του 1970 είναι ο Ούνγκερερ στις πιο γλύκες και ανατρεπτικές στιγμές του". (NEW YORK TIMES BOOK REVIEW)

Ήταν μια φορά ένα καπέλο: ένα ωραίο μαύρο ημίψηλο, γυαλιστερό σαν από σατέν, στολισμένο με ρόδινη μεταξωτή κορδέλα. Ζούσε ευτυχισμένο στο κεφάλι ενός πλούσιου. Μια μέρα, πάνω σ’ ένα αμάξι που έτρεχε γρήγορα, το πήρε ο αέρας. [...] Φυσούσε ο αέρας, πετούσε το καπέλο, μια αποδώ, μια αποκεί. Και γύριζε και έστριβε ξανά, ώσπου πήγε και κάθισε στο φαλακρό κεφάλι του Μπενίτο Μπαντόλιο, ενός πολύ φτωχού παλιού στρατιώτη.
-«Μην πυροβολείτε! Παραδίνομαι!» φώναξε ο κακόμοιρος ο Μπενίτο. [...] (Από την έκδοση)

Η ιστορία τριών ληστών, που συγκινημένοι από την ιστορία ενός ορφανού κοριτσιού, χτίζουν μια ολόκληρη πολιτεία για τα εγκαταλειμμένα παιδιά αυτού του κόσμου, αγκαλιάζοντάς τα με τη στοργή και την αγάπη τους.

Στη δεκαετία του '60 και του '70 ο Τόμι Ούνγκερερ έφερε μεγάλη επανάσταση στην παιδική λογοτεχνία, και τα βιβλία του μεταφράστηκαν και εκδόθηκαν σε κάθε μέρος της Γης. Έχει επηρεάσει γενιές ολόκληρες συγγραφέων και εικονογράφων του παιδικού βιβλίου.
Το 2007 Οι Τρεις Ληστές έγιναν ταινία κινουμένων σχεδίων, η οποία σημείωσε τεράστια επιτυχία στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ευρώπης. (Από την έκδοση)

Ο Φεγγαράνθρωπος είναι ολομόναχος. Κάθε βράδυ κοιτάζει από μακριά τις γιορτές και τους χορούς στη Γη και το μόνο που λαχταράει είναι να διασκεδάσει μαζί με τους ανθρώπους.
Ώσπου μια μέρα αρπάζεται από την ουρά ενός κομήτη, για να πάει στη Γη... (Από την έκδοση)