Το καπέλο, TOMI UNGERER

Ήταν μια φορά ένα καπέλο: ένα ωραίο μαύρο ημίψηλο, γυαλιστερό σαν από σατέν, στολισμένο με ρόδινη μεταξωτή κορδέλα. Ζούσε ευτυχισμένο στο κεφάλι ενός πλούσιου. Μια μέρα, πάνω σ’ ένα αμάξι που έτρεχε γρήγορα, το πήρε ο αέρας. [...] Φυσούσε ο αέρας, πετούσε το καπέλο, μια αποδώ, μια αποκεί. Και γύριζε και έστριβε ξανά, ώσπου πήγε και κάθισε στο φαλακρό κεφάλι του Μπενίτο Μπαντόλιο, ενός πολύ φτωχού παλιού στρατιώτη.
-«Μην πυροβολείτε! Παραδίνομαι!» φώναξε ο κακόμοιρος ο Μπενίτο. [...] (Από την έκδοση)