Προδημοσίευση αποσπάσματος από το εικονογραφημένο βιβλίο του Ερίκ Πουιμπαρέ [Éric Puybaret] «Τα κόκκινα ξυλοπόδαρα», σε μετάφραση του Άγγελου Αγγελίδη & της Μαρίας Αγγελίδου, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Επιμέλεια: 018
Πώς θα ήταν άραγε η ζωή αν περπατούσαμε κάθε μέρα πάνω σε ξυλοπόδαρα; Αυτή είναι η καθημερινότητα των κατοίκων στη Νεραλία, μια ονειρική πόλη χτισμένη πάνω στο νερό. Ο Λεοπόλδος, ο μικρός πρωταγωνιστής της ιστορίας, ισορροπεί πάνω στα ψηλότερα ξυλοπόδαρα της πολιτείας. Αγαπά την ησυχία του ουρανού και του αρκεί η συντροφιά της αγαπημένης του φίλης, της κίσσας.
Καμιά φορά όμως η μοναξιά εμφανίζεται απρόσκλητη και ορμητική στις ζωές των ανθρώπων, παρασύροντας κάθε ψήγμα χαράς στο πέρασμά της. Έτσι, όταν ακόμα και η μοναδική του φίλη τον χαιρετά για να παρευρεθεί στη Μεγάλη Γιορτή του Χειμώνα, ο Λεοπόλδος θα αφήσει για λίγο τον κόσμο όπου βρίσκεται απομονωμένος και θα βιώσει την πρωτόγνωρη χαρά που γεννούν η φιλία, η αγάπη και η γλυκιά συντροφιά αγαπημένων ανθρώπων!
Τα κόκκινα ξυλοπόδαρα είναι μια διαχρονική αλληγορική ιστορία για τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, την πραγματική και ουσιαστική φιλία, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Ο μικρός Λεοπόλδος δεν περιτριγυριζόταν από πολλούς ανθρώπους παρά έκανε παρέα μόνο με τη φίλη του την κίσσα, κι αυτό αρκούσε για να είναι ευτυχισμένος.
Μαζί της δεν ήταν υποχρεωμένος να μιλάει για τη βροχή, για τη λιακάδα ή για τα κύματα.
Έφτανε μόνο να κοιταχτούν για να καταλάβουν ο ένας τον άλλον.
Όταν όμως οι κάτοικοι της Νεραλίας χρειάστηκαν τη βοήθειά του για να σωθεί η Μεγάλη Γιορτή, ο Λεοπόλδος συνειδητοποίησε τη σημασία του να προσφέρει απλόχερα τη βοήθειά του και γνώρισε τη ζεστασιά και τη θαλπωρή που φωλιάζει στις καρδιές των ευτυχισμένων ανθρώπων και των καλών φίλων.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Στη Νεραλία, μια πόλη ονειρική, χτισμένη πάνω στο νερό, οι άνθρωποι περπατούσαν με ξυλοπόδαρα. Τα σπίτια ήταν στηριγμένα σε πασσάλους και οι δρόμοι ήταν ποτάμια… Ο Λεοπόλδος είχε τα πιο ψηλά ξυλοπόδαρα, φτιαγμένα από ξύλο κόκκινης λεύκας. Περπατούσε κοντά στις στέγες, χαμένος στις σκέψεις του, έφτανε ως τα σύννεφα και πότε πότε μιλούσε με την κίσσα. Μόνο όταν ένιωσε μόνος του, έσκυψε το κεφάλι και κοίταξε την πόλη στα πόδια του. Οι άνθρωποι χρειάζονταν τη βοήθειά του για τη Μεγάλη Γιορτή του Χειμώνα.
Μια συγκινητική ιστορία για το θάρρος και τη σημασία να ακολουθεί κάποιος το δικό του μονοπάτι.Τα Κόκκινα Ξυλοπόδαρα του Ερίκ Πουιμπαρέ είναι επίκαιρα όσο ποτέ και μια σημαντική προσθήκη στην παγκόσμια παιδική λογοτεχνία.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Γεννημένος στο Βισί της Γαλλίας, το 1976, ο Ερίκ Πουιμπαρέ έκανε το ντεμπούτο του στον κόσμο της εικονογράφησης μετά την αποφοίτησή του από την École nationale supérieure des Arts Décoratifs στο Παρίσι.
Έχει εκδώσει περισσότερα από σαράντα βιβλία, μεταφρασμένα σε διάφορες γλώσσες, μερικά ποιητικά και μυστηριώδη, που με τη σειρά τους έγιναν σύγχρονα κλασικά, όπως ο Φεγγαροσκεπαστής. Βραβευμένος το 1999 στην Έκθεση Παιδικού Βιβλίου στη Μπολόνια, είναι ένας δημιουργός που ξέρει πώς να σχεδιάζει την άυλη ουσία της φαντασίας.
