Για το εικονογραφημένο βιβλίο του Μάνου Μπονάνου «Χάτσικο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος σε εικονογράφηση Μαρίας Θύμη.
Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ο «πιστός Χάτσικο» αποκτά φωνή. Για αρχή, μας εξηγεί επιγραμματικά την καταγωγή της ράτσας του, των Ακίτα, ή αλλιώς «σκυλιών του χιονιού», που άλλοτε συνόδευαν τους πολεμιστές Σαμουράι. Από την ιστορική αναδρομή μεταφερόμαστε στο παρόν, στον αχυρώνα όπου γεννιέται ο Χάτσικο, ο οποίος άμεσα τοποθετείται σε ένα ξύλινο κουτί ώστε να μεταφερθεί μέσω τρένου στο σπίτι της οικογένειας του καθηγητή Χιντεσαμπούρο Ουένο, προορισμένος ως δώρο για την κόρη του.
Όμως ο Χάτσικο καταλήγει να συνδέεται περισσότερο με τον Χιντεσαμπούρο, που γίνεται ο «άνθρωπός του», παρά με το νεαρό κορίτσι. Συνοδεύει τον καθηγητή στις βόλτες του ως τον σταθμό του τρένου και μαθαίνει απέξω τη διαδρομή, πηγαίνοντας μόνος του ως εκεί κάθε ημέρα στις πέντε και πέντε ακριβώς, την ώρα της επιστροφής του Ουένο από το πανεπιστήμιο.
Ο Χάτσικο γίνεται, λοιπόν, ένα «ελβετικό ρολόι» το οποίο δεν σταματά ποτέ να χτυπά: ακόμα και μετά τον ξαφνικό θάνατο του καθηγητή, επισκέπτεται τον σταθμό για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, αγνοώντας τους ανθρώπους που ενώ τον χαϊδεύουν, του λένε πως μάταια περιμένει την επιστροφή του Ουένο. Η επιμονή του τον αναδεικνύει σε παγκόσμιο σύμβολο για την αφοσίωση κι όταν έρχεται η ώρα να κλείσει τα μάτια του, δικαιώνεται με έναν τρόπο.
Ο Μπονάνος γράφει με ευαισθησία, επιλέγοντας με προσοχή τις λέξεις του: για παράδειγμα, ο Ουένο αναφέρεται ως ο «άνθρωπος» του Χάτσικο κι όχι ως ο «ιδιοκτήτης» ή το «αφεντικό» του.
Ο Μάνος Μπονάνος έχει απομονώσει τις απαραίτητες πληροφορίες της ιστορίας, δημιουργώντας μια περιεκτική αφήγηση που όμως καλύπτει τα σημαντικά γεγονότα: ξεκινά και καταλήγει στον ίδιο τόπο, τον σταθμό Σιμπούγια στο Τόκιο, όπου βρίσκεται το άγαλμα του Χάτσικο, και στο ενδιάμεσο καταφέρνει να παρουσιάσει τις κομβικές στιγμές της ζωής του Ακίτα, εστιάζοντας πάντα στο χαρακτηριστικό που τον ανέδειξε ως πρότυπο, την πίστη του.
Ο Μπονάνος γράφει με ευαισθησία, επιλέγοντας με προσοχή τις λέξεις του: για παράδειγμα, ο Ουένο αναφέρεται ως ο «άνθρωπος» του Χάτσικο κι όχι ως ο «ιδιοκτήτης» ή το «αφεντικό» του. Παράλληλα, η μικρή έκταση που δίνει στην ιστορία του την καθιστά κατάλληλη για παιδιά που έχουν μόλις μάθει ανάγνωση.
Από την πλευρά της, η Μαρία Θύμη δανείζεται ιαπωνικές τεχνοτροπίες για να αποδώσει την κατάλληλη αισθητική. Κερασιές, ψάρια Κόι, παραδοσιακές ενδυμασίες και ιδεογράμματα εμφανίζονται στις σελίδες, με ζεν χρώματα στο φόντο.
Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται
Το βιβλίο απευθύνεται σε αναγνώστες από πέντε ετών και άνω.
Ποιος είναι ο συγγραφέας
Βιβλιοφάγος από μικρή ηλικία, ο Μάνος Μπονάνος γεννήθηκε στην Αθήνα κι αποφάσισε από νωρίς να γίνει συγγραφέας. Σπούδασε ιστορία και ό,τι άλλο του κίνησε την περιέργεια στην Αθήνα και τη Γλασκόβη.
Έχοντας κάνει ένα σωρό δουλειές και προλαβαίνοντας για καιρό να γράφει μόνο στο ημερολόγιό του, πήρε την απόφαση να κυνηγήσει το όνειρό του και τα τελευταία χρόνια, επιμελείται, μεταφράζει και γράφει βιβλία για παιδιά κι ενήλικες. Ζει στην Πεντέλη με τη Μαρία και την Περσεφόνη. Του αρέσει να μαγειρεύει, να κολυμπά και να περπατά στη φύση.
Ποια είναι η εικονογράφος
Η Μαρία Θύμη είναι απόφοιτη της Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών. Εργάζεται ως εικονογράφος και designer και της αρέσει να μεταφράζει σε εικόνες τις ιστορίες που ακούει – θεωρεί τον εαυτό της έναν «προτζέκτορα» για τις ιδέες άλλων ανθρώπων.
Αναλαμβάνει έργα όπως οπτικές ταυτότητες, εικονογραφήσεις για τα social media ή για έντυπα, συνήθως με έναν πολύχρωμο και μαξιμαλιστικό τρόπο.
Για ποιο λόγο θα το αγαπήσουν τα παιδιά
Τα παιδιά θα συναισθανθούν την τρυφερότητα που πηγάζει από τις σελίδες του βιβλίου, από την ανιδιοτελή πίστη που παρουσιάζει ο Χάτσικο του Μπονάνου και τα γαλήνια χρώματα και σχέδια της Θύμη. Θα ταξιδέψουν στον κόσμο της Ανατολής και θα συναντήσουν τοπία και μορφές που θα κεντρίσουν την περιέργειά τους.
Για ποιο λόγο να το επιλέξουν οι ενήλικες
Η αληθινή ιστορία του Χάτσικο έχει αξία που αντέχει στον χρόνο: εξακολουθεί να συγκινεί πάνω από εκατό χρόνια από τη γέννησή του. Επιλέγοντας τη συγκεκριμένη, καλοδουλεμένη και υψηλής αισθητικής διασκευή, οι γονείς θα φέρουν τα παιδιά σε επαφή με την ιαπωνική κουλτούρα, η οποία δίνει μεγάλη βαρύτητα στην έννοια της «αφοσίωσης». Κάποια «μαθήματα» από αυτόν τον διαφορετικό τρόπο σκέψης και ύπαρξης θα χρησίμευαν στον καθένα από εμάς.
* Ο ΣΟΛΩΝ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.
