Εκείνη τη στιγμή δεν τον ένοιαζε τι θα συνέβαινε στους άλλους, αλλά τι θα πάθαινε εκείνος. Ο φόβος του ήταν καθαρά εγωιστικός. Ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι οι απώλειες αφορούσαν αποκλειστικά το δώρο που του είχε χαριστεί και ήταν μοναδικό και ανεπανάληπτο. Τον εαυτό του. Εκείνος ήταν που θα έχανε τα νιάτα, το μέλλον, τις άπειρες εναλλακτικές που θα μπορούσε να του επιφυλάσσει αυτό το λαχείο που λέγεται ζωή.
(Από τον εκδότη)

















