Διακόσια χρόνια από τη Έξοδο του Μεσολογγίου, δύο βιβλία μαθαίνουν στα παιδιά πώς έζησαν οι «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» τις «11 μέρες του Απρίλη»

Η στρογγυλή επέτειος των διακοσίων χρόνων από την πολιορκία και την Έξοδο του Μεσολογγίου δίνει την αφορμή για να μάθουν τα σημερινά παιδιά τι συνέβη, λίγα χρόνια μετά την κήρυξη της Επανάστασης του 1821, στην πόλη του Μεσολογγίου που έμεινε στην ιστορία ως Ιερή Πόλη των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Χάρη στην ποιητική σύνθεση του Διονύσιου Σολωμού με αρχικό τίτλο «Μεσολόγγι» ή «Ποίημα του Καθήκοντος» που τελικά εξέδωσε ο Ιωάννης Πολυλάς, μαθητής κι εκδότης του έργου του Σολωμού, ως «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» σχεδιάσματα Α’ Β’ Γ’, ο ποιητικός χαρακτηρισμός για τους κατοίκους του Μεσολογγίου πέρασε στην ελληνική γλώσσα ως συνώνυμο του κάθε αγώνα που είναι προδικασμένος να καταλήξει σε συντριβή αλλά που δίνεται με θάρρος και πίστη στο δίκαιο των αγωνιστών που χάνονται δικαιωμένοι για την ηθική στάση τους, για την ανδρεία τους, για την προσήλωσή τους στην ελευθερία.

Ελεύθεροι πολιορκημένοι του Αντώνη Σέργη (εκδ. Ψυχογιός)

Λένε πως η Ελευθερία δε χαρίζεται, μονάχα κατακτιέται. Πως τα όνειρα δεν πολιορκούνται. Πως, όταν θυμάσαι την Ιστορία, δεν επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη. Να, λοιπόν, γιατί στη Μνήμη μας χρειάζεται να διατηρηθεί ζωντανός ο αγώνας μιας χούφτας ανθρώπων που υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους τον κοινό σκοπό τους. Γιατί από μια σπίθα μπορεί ν’ αλλάξει ο κόσμος όλος. Κι αυτή η σπίθα μπορεί να είσαι εσύ.

Μια ιστορία εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα της Εξόδου του Μεσολογγίου το 1826 με ήρωα ένα 11χρονο αγόρι που ζει τα γεγονότα από πρώτο χέρι. 

11 μέρες του Απρίλη της Λιλής Λαμπρέλλη (εκδ. Πατάκη)

Η νουβέλα της Λιλής Λαμπρέλλη Έντεκα μέρες του Απρίλη 1826 (εκδ. Πατάκη) ξεχωρίζει για τον τρόπο που χειρίζεται την μετάβαση από την παιδική στην εφηβική ηλικία ενός παιδιού που ζει τα δραματικά γεγονότα της πολιορκίας και της Εξόδου του Μεσολογγίου. Δεν περιορίζεται στην παρουσίαση του ηρωισμού και της αυταπάρνησης αλλά δίνει στον νεαρό ήρωά της διεξόδους ώστε παρά την τραγωδία να επιλέξει τον δρόμο της συγχώρεσης και της προόδου, και ως εκ τούτου, στους σημερινούς αναγνώστες, την ευκαιρία να συνδεθούν μαζί του και δουν ότι το παράδειγμά του τους αφορά.

Στο κέντρο της αφήγησής της τοποθετεί ένα αγόρι, τον Μάρκο, που μέσα σε λίγες μέρες θα γίνει έφηβος, θα γίνει Γελεκτσής. Ένα αγόρι που γνωρίζει απέξω τον Θούριο, που βλέπει την οικογένειά του να ξεκληρίζεται, που παίρνει μέρος στη μάχη και που μαθαίνει μέσα από τα φρικτά βιώματά του πως το σημαντικότερο είναι η διάσωση της ανθρωπιάς. Το δίδαγμα της αγάπης ως υπέρτατη χριστιανική αξία, ως πανανθρώπινη αρετή, γίνεται μέσα από τον «Ύμνο της Αγάπης» που χρησιμοποιείται εδώ από την Λιλή Λαμπρέλλη ως ο οδηγός στη ζωή ενός παιδιού που πέρασε από τη φωτιά της καταστροφής και ετοιμάζεται να ζήσει τη ζωή του αφήνοντας πίσω την πίκρα, την οργή, την διάθεση για εκδίκηση που θα μπορούσαν εύλογα να γεννήσουν τα όσα έζησε.