«Απαραίτητη η γονική συναίνεση» για να δουν τα παιδιά στη Βρετανία την κλασική ταινία της Ντίσνεϊ «Μαίρη Πόπινς», με πρωταγωνίστρια τη Τζούλι Άντριους. Γιατί ο αρμόδιος φορέας άλλαξε τη σήμανση.
Ομάδα 018
Ο βρετανικός φορέας για τη σήμανση καταλληλότητας των κινηματογραφικών ταινιών (British Board of Film Classification- BBFC) αποφάσισε να αυστηροποιήσει τη σήμανση για την ταινία του 1964 «Μαίρη Πόπινς» με πρωταγωνίστρια της Τζούλι Άντριους.
Η απάντηση είναι ότι μιλά μια γλώσσα που «εισάγει διακρίσεις». Πώς; Αναφέροντας σε δύο στιγμές κατά τη διάρκεια της ταινίας τη λέξη «hottentots» (...)
Έτσι, από «κατάλληλη για όλους» (U - Universal) έλαβε τη σήμανση «απαραίτητη η γονική συναίνεση» (PG, for parental guidance). Ποιος ο λόγος και, 60 χρόνια μετά, η Μαίρη Πόπινς βρέθηκε να έχει κάτι που μπορεί να μην είναι κατάλληλο για τα παιδιά όλων των ηλικιών; Η απάντηση είναι ότι μιλά μια γλώσσα που «εισάγει διακρίσεις». Πώς; Αναφέροντας σε δύο στιγμές κατά τη διάρκεια της ταινίας τη λέξη «hottentots», έναν όρο που χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους λευκούς Ευρωπαίους για τους νομαδικούς λαούς στις χώρες της νότιας Αφρικής και χρησιμοποιείται στην ταινία για να περιγραφούν οι περίφημοι καπνοδοχοκαθαριστές με τα κατάμαυρα από την κάπνα των καμινάδων πρόσωπα. Η λέξη χρησιμοποιείται στην ταινία από τον ναύαρχο Μπουμ, γείτονα των Μπανκς και βετεράνο του Βασιλικού Ναυτικού, που πιστεύει ότι είναι ακόμα καπετάνιος στο πλοίο του και κάθε τόσο ρίχνει κι από μια κανονιά έχοντας σε εγρήγορση την κυρία Μπανκς και προσφέροντας γέλιο στους θεατές.
Ο όρος θεωρείται πλέον υποτιμητικός και το αρμόδιο βρετανικό συμβούλιο αποφάνθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι καταδικαστέο αλλά «ξεπερνά τις κατευθυντήριες οδηγίες μας».
Η ταινία, που ήταν ένα προσωπικό στοίχημα του Ουόλτ Ντίσνεϊ, διαδραματίζεται στο Λονδίνο το 1905 και αφηγείται την ιστορία της μοναδικής, αψεγάδιαστης νταντάς με τις μαγικές ιδιότητες που υποδύεται η ολόφρεσκη Τζούλι Άντριους. Η Μαίρη Πόπινς αναλαμβάνει να φροντίσει τα παιδιά της οικογένειας Μπανκς και συχνά στις βόλτες της μαζί τους συναντά τον αγαπημένο φίλο της, τον πολυτάλαντο και αφοσιωμένο στη Μαίρη, καπνοδοχοκαθαριστή Μπερτ, που τον υποδύεται ο αειθαλής Ντικ βαν Ντάικ.
Τιμήθηκε το 1965 με πέντε Όσκαρ. Ένα από αυτά ήταν το α' γυναικείου ρόλου αλλά και το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού για το «Chim Chim Cher-ee».
(...) «είναι αδύνατον να προβλεφθεί τι μπορεί να ενοχλήσει κάθε παιδί».
