Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου «Μυστηριώδη ίχνη στη λίμνη Λοχ Νες» της σειράς «Οι Κατάσκοποι της Γεωγραφίας», το οποίο κυκλοφορεί σε εικονογράφηση Λίλας Καλογερή στις 6 Μαρτίου, από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Ομάδα 018
2
Οδοιπορικό στα Χάιλαντς
Ο μπαμπάς τον περίμενε στην είσοδο του αεροδρομίου της Γλασκόβης. Κρατούσε στα χέρια ένα μαύρο, σκοτσέζικο τεριέ. «Aye, laddie! Καλωσόρισες, αγόρι μου!» του είπε με προφορά και τον έσφιξε στην αγκαλιά του. «Από εδώ ο Νταφ», είπε φέρνοντας κοντά το σκυλί.
«Γεια σου, μπαμπά! Είναι γλύκας!»
Ο Ορέστης φόρεσε φούτερ και τράβηξε την κουκούλα πάνω από το κεφάλι του. Παρόλο που είχε μπει η τελευταία βδομάδα του Ιουνίου, η θερμοκρασία στη Γλασκόβη θύμιζε τέλος φθινοπώρου. Ο μπαμπάς φόρτωσε τη βαλίτσα στο αυτοκίνητο και ο Ορέστης μπήκε στο μπροστινό κάθισμα μαζί με τον Νταφ.
«Γιατί Νταφ;» ρώτησε χαϊδεύοντας το σκυλί που είχε κουλουριαστεί στην αγκαλιά του.
«Σημαίνει “σκούρο”, που ταιριάζει γάντι με το αγόρι μας. Χάρηκα που μου είπες στο τηλέφωνο ότι τα αγγλικά σου έχουν βελτιωθεί. Ξέρεις, ο Γκλεν και η Έλλα δεν γνωρίζουν λέξη ελληνικά».
«Γκλεν και Έλλα;» επανέλαβε ο Ορέστης περιμένοντας περισσότερες διευκρινήσεις.
«Τα παιδιά της Έμιλι. Ο Γκλεν είναι δώδεκα και η Έλλα εννέα. Θα κάνετε καλή παρέα», είπε ο μπαμπάς και έβαλε μπρος τη μηχανή.
3Ο Ορέστης γύρισε το βλέμμα του προς το παράθυρο. Ο ουρανός ήταν γεμάτος σκούρα σύννεφα, αν και ήταν ακόμη μεσημέρι. Κατέβασε το παράθυρο, τράβηξε μια φωτογραφία και την ανέβασε στο πορτο-μπλαμπλά.
«Πόση ώρα είναι μέχρι το Ινβερνές;» ρώτησε βαριεστημένα τον πατέρα του.
«Περίπου τέσσερις ώρες, και ο δρόμος μας περνάει από την καρδιά των Χάιλαντς».
Ο Ορέστης μπήκε στον Πορτολάνο και πληκτρολόγησε στην πορτο-αναζήτηση «Χάιλαντς». Η οθόνη γέμισε πεδιάδες, λίμνες, ποτάμια, λόφους και βουνά.
«Ωραίες διακοπές θα κάνω...» μουρμούρισε και έκλεισε το κινητό. «Εκτός από βόλτες στη φύση, έχουν κάτι άλλο τα Χάιλαντς;» ρώτησε ο Ορέστης με ειρωνικό ύφος.
«Μάθε λοιπόν πως εκτός από βόλτες στη φύση –που είναι υπέροχες– κυκλοφορούν φαντάσματα και μυθικά τέρατα που μπορείς να αναζητήσεις».
Ο Ορέστης χαμογέλασε στρέφοντας το βλέμμα του έξω από το παράθυρο. Σκούπισε την υγρασία από το τζάμι και έγειρε το κεφάλι του χαζεύοντας το βροχερό τοπίο. Καθώς άφηναν πίσω τους τη Γλασκόβη, το αστικό τοπίο έδινε τη θέση του σε λόφους, λίμνες και σε επαρχιακούς δρόμους.
«Φτάσαμε στην ομορφότερη λίμνη, την Λοχ Λόμοντ. Είναι από τις μεγαλύτερες λίμνες γλυκού νερού στη Βρετανία. Η λίμνη αυτή είναι το φυσικό σύνορο που χωρίζει το ορεινό κομμάτι, δηλαδή τα Χάιλαντς, από το πεδινό», είπε ο πατέρας του επιβραδύνοντας το αυτοκίνητο.
Ο Ορέστης άνοιξε το παράθυρο και ο Νταφ έβγαλε το κεφάλι του έξω. Η φύση ήταν γαλήνια και εκθαμβωτική. Το νερό που απλωνόταν μπροστά τους αντανακλούσε τον ουρανό σαν ένας γιγάντιος καθρέφτης. Το αγόρι έκλεισε τα μάτια του νιώθοντας το φρέσκο αεράκι να χαϊδεύει το πρόσωπό του. Πήρε μια βαθιά εισπνοή και έβγαλε όλο τον αέρα με φόρα, μήπως και απελευθερώσει λίγο από το βάρος που είχε μέσα του.
«Θα κάνουμε μια στάση σε ένα από τα ωραιότερα ψαροχώρια της κεντρικής Σκοτίας, το Λας, για να φάμε fish and chips. Πεινάς;»
Ο Ορέστης έγνεψε με χαμόγελο. Κάθε ώρα είναι κατάλληλη για fish and chips.
Ο μπαμπάς σταμάτησε το αυτοκίνητο κοντά στην ακτή και περπάτησαν για λίγο στα σοκάκια του γραφικού χωριού. Όλα τα σπίτια ήταν φροντισμένα, με ανθισμένους κήπους. Κάθισαν σε ένα μικρό παραδοσιακό εστιατόριο και παρήγγειλαν δύο μερίδες από το αγαπημένο τους φαγητό.
«Θα μπορούσα να φάω και δεύτερη μερίδα», είπε το αγόρι κλέβοντας λίγες από τις πατάτες του πατέρα του.
Η μέρα δεν ήταν για βόλτα στη λίμνη. Έτσι, μπήκαν στο αμάξι και συνέχισαν για τον προορισμό τους. Όσο προχωρούσαν, τα σύννεφα σκέπαζαν τα βουνά και ένα ατελείωτο πράσινο σκηνικό εκτεινόταν όσο μακριά έφτανε το μάτι.
«Μπροστά σου είναι το μαγευτικό φαράγγι του Γκλένκο. Ίσως κανονίσουμε να το περπατήσουμε όλοι μαζί», είπε ο μπαμπάς. «Ας κατεβούμε όμως για να ξεκουραστούμε».
Μια βαθιά κοιλάδα, σχηματισμένη από παγετώνες χιλιετιών ξανοιγόταν μπροστά τους, περιτριγυρισμένη από κορυφές σε διάφορα ύψη σε όλο της το μήκος. Τα λιγοστά σπίτια ήταν πέτρινα, και από τα περισσότερα έβγαινε καπνός από την καμινάδα. Καθώς περπατούσαν στα λιθόστρωτα καλντερίμια, ντόπιοι τους υποδέχονταν με θερμό χαμόγελο και βαριά σκοτσέζικη προφορά. Πριν συνεχίσουν τον δρόμο τους, ο Ορέστης έριξε μια τελευταία ματιά στο επιβλητικό μέρος και είπε:
«Το Γκλένκο έχει κάτι το σκοτεινό».
Ο μπαμπάς χαμογέλασε και με σοβαρότητα στο βλέμμα άρχισε να του αφηγείται την τραγική ιστορία που συνέβη σε αυτό τον τόπο πριν από αιώνες, τη Σφαγή του Γκλένκο.
«Στις 13 Φεβρουαρίου 1692 ξεκληρίστηκε όλη η σκοτσέζικη οικογένεια των ΜακΝτόναλντ», επεσήμανε, προσθέτοντας μια τρομακτική αύρα στο μαγευτικό τοπίο.
Μπήκαν σιωπηλοί στο αυτοκίνητο και κατευθύνθηκαν προς το Μπεν Νέβις, το ψηλότερο βουνό της Σκοτίας. Όσο ο δρόμος ανέβαινε, η θερμοκρασία έπεφτε και ο αέρας γινόταν όλο και πιο ψυχρός. Στο βάθος, οι πιο απομακρυσμένες κορυφές, αν και κρυμμένες μέσα σε ομίχλη, ήταν σκεπασμένες με χιόνι. Σε ένα άνοιγμα κάτω από το απειλητικό βουνό ο μπαμπάς σταμάτησε ξανά το αυτοκίνητο. Βγήκαν και οι δύο έξω και ο Ορέστης κοίταξε το βουνό με δέος.
«Μπορούμε να το ανεβούμε;» ρώτησε.
Ο πατέρας του γέλασε. «Ελπίζω να μην εννοείς σήμερα... Δεν είναι εύκολη η ανάβαση, αλλά σου υπόσχομαι ότι μια μέρα θα πατήσουμε την κορυφή», του είπε.
Αποχαιρετώντας το Μπεν Νέβις, πατέρας και γιος πήραν τον δρόμο για την πρωτεύουσα των Χάιλαντς. Το φως της μέρας είχε παραδοθεί στα χρώματα της δύσης, όταν επιτέλους έφτασαν στο Ινβερνές.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Οι Κατάσκοποι της Γεωγραφίας ταξιδεύουν στον κόσμο και με την εφαρμογή Πορτολάνος λύνουν παράξενα μυστήρια.
Στο 7ο βιβλίο της σειράς με τίτλο «Μυστηριώδη ίχνη στη λίμνη Λοχ Νες» (εικονογράφηση Λίλα Καλογερή, εκδ. Διόπτρα) της Τζένης Κουτσοδημητροπούλου, ο Ορέστης θα περάσει το καλοκαίρι του στα Χάιλαντς της Σκοτίας, μαζί με τον μπαμπά, τη νέα του σύζυγο και τα δύο της παιδιά, τον Γκλεν και την Έλλα. Τα δύο παιδιά ξεναγούν τον Ορέστη στη λίμνη Λοχ Νες, όπου φήμες θέλουν να κρύβεται εκεί το θρυλικό τέρας Νέσι.
Ο Ορέστης πείθεται όταν διαβάζει στον Πορτολάνο: «Η Λοχ Νες ξανά στο επίκεντρο. Η Νέσι αποφάσισε να αποκαλύψει τα μυστικά της». Από τι προέρχεται ένας βαθύς, μακρόσυρτος ήχος; Τι κρύβεται στα αχανή βάθη της λίμνης; Και τι συμβαίνει όταν η ομίχλη σκεπάζει τα σκοτεινά νερά; Τα τρία παιδιά θα εξερευνήσουν τη λίμνη απ’ άκρη σ’ άκρη αναζητώντας τα ίχνη της Νέσι.
