Εκδ. ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ

Δύο καράβια φτάνουν στην Ελλάδα από την Κύπρο. Και τα δύο φέρνουν "προσφυγάκια" που φυγαδεύτηκαν μετά την τουρκική εισβολή στο νησί, το 1974. Το ένα, αρχαιότητες.
Το άλλο, ασυνόδευτα παιδιά.
Συναντιούνται όλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Μαζί τους είναι κι ένας κάπως περίεργος κύριος, με καπέλο και μεγάλα γυαλιά, κι ένα ασυνήθιστο λιοντάρι, με κορόνα στο κεφάλι. Κι εκεί τα "προσφυγάκια", αρχαιότητες και παιδιά, λένε κι ακούνε με λαχτάρα μύθους και αλήθειες, μεγαλώνουν με ιστορίες μνήμης και αγάπης για την πατρίδα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Μια συγγραφέας που δεν ήξερε να γράφει; Παράξενο. Τότε πώς έγραψε αυτό το βιβλίο;"
"Μόνον αυτό; Έχει γράψει κι άλλα. Πάρα πολύ όμορφες ιστορίες. Λέξη λέξη, βήμα βήμα, να πέφτεις και να σηκώνεσαι, με ατέλειωτη υπομονή. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, δεν μαθαίνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο, ούτε το ίδιο εύκολα. Αλλά παλεύουν και καταφέρνουν πολλά. Σ’ αυτήν εδώ την ιστορία, που σκάρωσε η συγγραφέας, μας λέει πώς με το κουνέλι της, τον Άρη, σκαρφάλωσε σκαλί σκαλί και πήγε να βολτάρει στο φεγγάρι!" (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Σκαν χάνει πάλι τη δουλειά του. Θεωρεί ότι φταίνε τ' αγκάθια του και αποφασίζει να τα ξεφορτωθεί. Για να το καταφέρει πρέπει να βρει τον παλιό του φίλο, τον κηπουρό Φέλιξ Τρυπάνη, που είναι ειδικός στην αφαίρεση αγκαθιών. Εκείνος όμως εργάζεται πλέον στο βιολογικό εργαστήριο έξω από την πόλη. Και κανείς δεν ξέρει τι πειράματα γίνονται πίσω από τους ψηλούς τοίχους του.

Μπορεί άραγε ένας σκαντζόχοιρος να επιβιώσει χωρίς τη φυσική του πανοπλία; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας ανήσυχος γάτος με πολλή αγάπη και πολύ μεράκι για την κιθάρα διασχίζει κυριολεκτικά όλο τον κόσμο, σαν τους παλιούς εξε-ρευνητές, για να πάει να βρει έναν σπουδαίο δάσκαλο στη μακρινή Κίνα.
Ύστερα, μετά από επικές περιπέτειες σαν του Οδυσσέα, γυρίζει ξανά στην πατρίδα του, πιο πλούσιος
σε μουσική αλλά και πιο σοφός απ' όσα είδε κι έζησε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κάποιον καιρό στο Γατουχάν υπήρχε ευημερία,
δικαιοσύνη και χαρά, αγάπη κι αρμονία...
Μα ένας γκρίζος γάτος, κατσούφης, βλοσυρός,
πίστευε πως γεννήθηκε για να ’ναι αρχηγός...
«Γάτες, απαγορεύεται στους δρόμους να γυρνάτε,
τούμπες να κάνετε, άλματα, κυρίως να γελάτε..»
Ώσπου μια μέρα, έτσι, τελείως ξαφνικά,
γεννιέται ένα γατάκι που συνεχώς γελά...

Κι έρχονται τα πάνω κάτω κι ύστερα τα κάτω πάνω.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Μάξιμος θέλει να είναι δυνατός!
Δυνατός σαν τον μπαμπά του!
Ο μπαμπάς του είναι τόσο δυνατός, που ο Μάξιμος νιώθει σαν μικρό ποντικός μπροστά του.
Κι όταν θυμώνει ο μπαμπάς, ο Μάξιμος τρυπώνει στην ποντικότρυπά του.
"Μακάρι να ήταν μεγαλύτερη να χωρούσε και τη μαμά". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το βιβλίο αυτό είναι ένα παιχνίδι "ράβε-ξήλωνε" που παίζουν η Αργυρώ με την Άλκηστη γύρω από το θέμα της ποίησης. Οι δυο τους ανεβαίνουν στο τεντωμένο σκοινί που λέγεται "σημερινός κόσμος" και διανύουν την απόσταση από το χθες μέχρι το αύριο, ισορροπώντας ποίημα το ποίημα.
Μέσα από παιχνίδια, συζητήσεις για τη γλώσσα, διηγήσεις προσωπικές -με τον κίνδυνο της πτώσης αλλά και τη δόνηση της περιπέτειας- φωτίζουν τη βιωμένη πλευρά της ποίησης. Με τρόπο απλό και άμεσο μας καλούν να δούμε την ποίηση ως τρόπο να μεγαλώνεις, να ζεις, να σκέφτεσαι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Μαζί με ένα πάντα, τα παιδιά κάνουν την πρώτη τους γνωριμία με ζώα που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Μάρκος Κυκιβαράκης. Ένας ξεχωριστός, σπουδαίος άνθρωπος. Τυφλός από παιδί, αλλά γεννημένος νικητής. Βρήκε μέσα του τη δύναμη να μετατρέψει το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα, να σταθεί όρθιος και να αναπτύξει στο έπακρο τις άλλες αισθήσεις και τις ικανότητές του. Έγινε ένας άνθρωπος γεμάτος φως. Κέρδισε την αποδοχή και το σεβασμό.
Οι κοινωνικές του ευαισθησίες τον ώθησαν να πάρει δυναμικά μέρος στον Αγώνα των Τυφλών, όταν διεκδικούσαν βελτίωση της θέσης τους, προγράμματα κρατικής μέριμνας και αξιοπρέπεια, καθώς και σε συνδικαλιστικούς αγώνες.

Από μικρός αγάπησε το κιτρινόμαυρο σημαιάκι με τον δικέφαλο αετό, αγάπησε την ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ. Έγινε ένας φίλαθλος θρυλικός σαν την ομάδα του. Αγαπητός απ’ όλους. Ο οπαδός που θα ’θελαν να έχουν όλοι οι σύλλογοι. Περήφανος για την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως, παρακολουθεί όλους τους αγώνες της, ζει με πάθος τις νίκες και τις ήττες.
Αυτός ο άνθρωπος μας δείχνει με το παράδειγμά του πόσο μεγάλη και όμορφη είναι η ζωή όταν έχεις ανοιχτό μυαλό και μεγάλη καρδιά. Σαν του Μάρκου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)