Στην ενότητα «επιστροφές» του 1ου Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα καλέσμενος είναι ο συγγραφέας παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας Πιερντομένικο Μπακαλάριο γνωστός, μεταξύ άλλων, για τις πολυδιαβασμένες σειρές «Οδυσσέας Μουρ» και «Ντετέκτιβ Νιαουρό». Λίγο πριν την έναρξη του ΦΙΛΕ μας μίλησε για τη σχέση του με την Ελλάδα και το πώς τον βρίσκουν οι ιστορίες. Κεντρική εικόνα: © Walter Menegazzi.
Γράφει η Ελένη Κορόβηλα
Το Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου, στις 11 το πρωί, θα υποδεχθούμε στο 1ο Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα (ΦΙΛΕ) τον Ιταλό συγγραφέα παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας Πιερντομένικο Μπακαλάριο. Θα συναντηθούμε μαζί του στην ενότητα ΦΙΛΕ://επιστροφές, με πρωταγωνιστές ιταλικά βιβλία, κλασικά και σύγχρονα, που έχουν ήδη μεταφραστεί και εκδοθεί στην Ελλάδα, τα οποία συνεχίζουν να συνομιλούν με τους Έλληνες αναγνώστες μέσα από νέα κλειδιά ανάγνωσης. Τέτοια είναι και τα βιβλία των επιτυχημένων σειρών του Μπακαλάριο Οδυσσέας Μουρ και Ντετέκτιβ Νιαουρό που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Λίγο πριν φτάσει στην Αθήνα, είχαμε μια σύντομη επικοινωνία μαζί του που μας αποκαλύπτει την ιδιαίτερη σχέση του με τους ήρωες των επιτυχημένων σειρών του ενώ μας μιλά και για τη σχέση το με την Ελλάδα και την ελληνικό πολιτισμό.
Το πρώτο Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα σας φέρνει στην Αθήνα σε λίγες μέρες. Θα είναι η πρώτη σας επίσκεψη;
Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι στην Αθήνα. Η πρώτη ήταν πριν από πολλά χρόνια, όταν ήμουν 22 ετών (τώρα είμαι 51) και ταξίδευα με το Interrail στην ανατολική Ευρώπη. Επισκέφτηκα την Αθήνα και μετά πήγα στην Τουρκία: εκείνη την εποχή είχα πολύ λίγα χρήματα και μια βιασύνη για να αλλάξω γρήγορα τόπο. Έτσι, χαίρομαι που θα μείνω μερικές μέρες στο ίδιο ξενοδοχείο, όπου κι αν βρίσκεται. Έχω σπουδάσει κλασικές σπουδές, οπότε αγαπώ τα ελληνικά και την ιστορία τους, ιδιαίτερα τις μικρές και δυσνόητες προτάσεις του Ηράκλειτου.
Προτιμώ να θεωρώ τον εαυτό μου ιδιοκτήτη ενός μεγάλου σπιτιού όπου οι ιστορίες είναι σαν να είναι φιλοξενούμενοί μου. Χτυπούν το κουδούνι, ανοίγω την πόρτα και η νέα ιστορία παρουσιάζεται.
Και τι να περιμένουν οι αναγνώστες, παιδιά και μεγάλοι, που θα έρθουν να σας γνωρίσουν από κοντά από έναν «εφευρέτη περιπετειών»;
Ελπίζω λίγη διασκέδαση και μερικές ιδέες για το πώς να γίνουν οι ίδιοι εφευρέτες ιστοριών. Επίσης, αν και δεν νομίζω ότι εφηύρα κάτι, προτιμώ να θεωρώ τον εαυτό μου ιδιοκτήτη ενός μεγάλου σπιτιού όπου οι ιστορίες είναι σαν να είναι φιλοξενούμενοί μου. Χτυπούν το κουδούνι, ανοίγω την πόρτα και η νέα ιστορία παρουσιάζεται. Αν είναι ευγενικοί φιλοξενούμενοι και με σεβασμό, μπορούν να μπουν και να μείνουν για λίγο - μερικές φορές για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα - στο σαλόνι μου ή στη σοφίτα ή να κρυφτούν κάτω από το κρεβάτι, μέχρι να τους ζητήσω να με βοηθήσουν στη δουλειά μου. Είναι η στιγμή που αρχίζουν να με βοηθούν να γράψω για τον εαυτό τους, για αυτό που θέλουν να μοιραστούν μαζί μου. Δεν σχεδιάζω τίποτα, δεν ξέρω τι άλλο υπάρχει γύρω από μια ιστορία. Απλώς γράφω αυτό που μου λέει η ιστορία: και μερικές φορές είναι μια έκπληξη και για μένα.
Αν ρωτήσουμε τα παιδιά σήμερα ποιος είναι ο Οδυσσέας, κάποια μπορεί να απαντήσουν ακόμη και ο «Οδυσσέας Μουρ». Τόσο επιτυχημένη είναι η σειρά βιβλίων σας. Ποιος είναι ο «Οδυσσέας» για εσάς;
Είναι ο Οδυσσέας. Είναι αυτός ο έξυπνος τύπος, όχι γενναίος ή δυνατός όπως άλλοι ήρωες, όχι θεϊκός ή ημίθεος, αλλά ικανός να χρησιμοποιήσει το μυαλό του για να θρέψει την περιέργειά του, να αναδιαμορφώσει τα όρια του κόσμου και να μας κάνει να θυμηθούμε τι θα μπορούσε να πετύχει ένας άνθρωπος. Και πόσο σημαντικό είναι, για όλους μας, να θυμόμαστε τον τρόπο επιστροφής στην πατρίδα μας.
Στον Ντετέκτιβ Νιαουρό, την άλλη πολύ δημοφιλή σειρά βιβλίων σας για νεότερους αναγνώστες, τα μυστήρια ξεδιπλώνονται με έναν ιδιαίτερο αφηγηματικό τρόπο. Ποιο είναι το κλειδί της επιτυχίας αυτής της σειράς;
Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς αυτός ο μικρός, αστείος χαρακτήρας έχει σημειώσει τόση επιτυχία: για μένα ήταν ένα αστείο, γεμάτο ανόητα παιχνίδια με λέξεις και τίτλους (όλες οι πρωτότυπες εκδοχές των ιστοριών ήταν ένα αστείο σε ένα πολύ διάσημο νουάρ του παρελθόντος). Αυτό που μπορώ να πω είναι: ήταν πραγματικά διασκεδαστικό για μένα να γράφω, ήταν διασκεδαστικό για τον Αλεσάντρο (Παρόντι) να ζωγραφίζει... τελικά είναι διασκεδαστικός για τους αναγνώστες. Το πιο ενδιαφέρον μέρος του «Ντετέκτιβ Νιαουρό» είναι ότι όταν είμαι με την κόρη μου, που είναι 11 ετών, και λέμε κάτι χαζό ή αστείο, και ξαφνικά σκεφτόμαστε: ω, ίσως μπορούμε να το βάλουμε στο επόμενο βιβλίο!
